|
Odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania
Czy każdy może być uczestnikiem maratonu KIERAT?
Uczestnikiem maratonu Kierat może być każdy, kto kocha góry, nie ma przeciwwskazań zdrowotnych do długotrwałego wysiłku i chciałby sprawdzić swoją wytrzymałość fizyczną oraz odporność psychiczną. Jeżeli obawiasz się, że 100 km to za dużo, nie musisz zakładać, że już za pierwszym razem dojdziesz do mety. Na Kieracie każdy sam może sobie wyznaczyć cel, który chce osiągnąć.
W jaki sposób należy przygotować się do startu?
Przed startem warto trochę potrenować. Najlepszy jest regularny i niezbyt forsowny trening. Codzienny kilkukilometrowy spacer szybkim krokiem, bieg, wycieczki w weekendy powinny dać wystarczającą kondycję i uchronić przed kontuzjami. Start w maratonie prosto zza biurka nie jest najlepszym pomysłem, ale też jakiś wyjątkowy trening pod okiem instruktora lub z użyciem specjalistycznego sprzętu nie jest konieczny.
Czy trzeba mieć szczególne umiejętności posługiwania się mapą i kompasem?
Nawigacja na Kieracie nie jest trudna, ale umiejętność orientowania mapy za pomocą kompasu i znajomość oznaczeń stosowanych na typowych mapach turystycznych jest potrzebna. Osoby, które nigdy nie uczestniczyły w "imprezach na orientację" powinny podczas niedzielnych wycieczek spróbować swoich sił. Wystarczy wziąć do ręki mapę turystyczną lub topograficzną, najlepiej w skali 1:50000, okolicy swojego miejsca zamieszkania, wyznaczyć sobie na mapie kilka charakterystycznych punktów, a następnie spróbować dotrzeć do nich możliwie najkrótszą drogą. Osoby, które obawiają się, że nie poradzą sobie z nawigacją na Kieracie zawsze mogą dołączyć się do kogoś bardziej doświadczonego.
Co należy zabrać ze sobą do plecaka i apteczki?
Obowiązkowe wyposażenie jest określone w regulaminie. Przy pakowaniu plecaka obowiązuje żelazna zasada: wziąć WSZYSTKO to, co niezbędne i TYLKO to, co niezbędne. Przed startem nie sprawdzamy zawartości plecaków, ale o folii termicznej (NRC), latarce oraz telefonie komórkowym lepiej nie zapominać. Od tego może zależeć Wasze zdrowie, czasem nawet życie. Plecak wraz z niezbędnym zapasem napoju nie powinien ważyć więcej niż 5-6 kg.
Czy część bagażu można zostawić w bazie?
Oczywiście można, nawet trzeba. Ubranie na zmianę po powrocie z trasy, karimatę, śpiwór oraz wszystko to, co będzie potrzebne tylko w bazie, należy pozostawić w miejscu zakwaterowania, tj. w pokoju hotelowym lub w szatni szkolnej. Śpiwór można ostatecznie zabrać, jeśli się go traktuje jako osłonę przed chłodem w czasie postojów na trasie, ale znacznie lżejsza i mniejsza jest folia NRC, ponadto w odróżnieniu od śpiwora jest wodoodporna. Niektórzy przyjeżdżają na rajd z ogromnym, ciężkim plecakiem. Taki plecak radzę również zostawić w bazie, a na trasę zabrać mały plecaczek o pojemności dostosowanej do niezbędnego wyposażenia maratończyka.
Gdzie można kupić folię NRC?
Folię NRC zwaną też folią termiczną lub kocem ratunkowym, można kupić w większości sklepów ze sprzętem turystycznym i wspinaczkowym, w sklepach ze sprzętem ratowniczym i bhp, można też o nią pytać w niektórych aptekach. W handlu dostępne są dwa rodzaje folii: srebrna i srebrno-złota. Ta druga może chronić zarówno przed wychłodzeniem, jak i przed przegrzaniem, w zależności od tego, czy owiniemy się nią srebrną stroną do wewnątrz, czy na zewnątrz. Folia termiczna może być jednorazowa lub do wielokrotnego użytku. Ta druga jest nieco droższa. Jednorazowa folia srebrno-złota jest to pakunek wielkości cienkiego portfela i kosztuje poniżej 10 złotych. Taką folię powinno się mieć zawsze w swojej podróżnej apteczce, również w apteczce samochodowej.
Czy trzeba mieć zaświadczenie od lekarza o dobrym stanie zdrowia?
Zaświadczenie nie jest konieczne. Wystarcza nam złożenie podpisu pod oświadczeniem, które każdy uczestnik otrzymuje przed startem. Zalecamy, aby zaświadczenie lekarskie przedstawiły osoby nieletnie lub takie, których stan zdrowia może wzbudzać wątpliwości. Jeżeli nasz lekarz stwierdzi podczas badania takiej osoby przed startem przeciwwskazania do długotrwałego wysiłku fizycznego, może nie dopuścić jej do startu w maratonie. Badania lekarskie przed startem przechodzą jedynie osoby nieletnie oraz te, które sobie tego życzą, bo np. źle się akurat poczuły.
Czy w Kieracie mogą brać udział tylko dorośli?
Nieletni także mogą startować w Kieracie, ale tylko razem z pełnoletnim opiekunem, upoważnionym do sprawowania opieki przez rodziców nieletniego. W praktyce oznacza to konieczność uzyskania zgody na start od rodziców (druk do pobrania na podstronie "regulamin") oraz znalezienia dorosłego opiekuna, który weźmie na siebie odpowiedzialność i zobowiąże się do tego, że nie pozostawi swojego podopiecznego na trasie bez opieki.
Czy przed startem trzeba zaopatrzyć się w mapę Beskidu Wyspowego?
Każdy uczestnik otrzymuje podczas rejestracji komplet materiałów startowych, w tym m.in.: kolorową mapę turystyczną Beskidu Wyspowego wydawnictwa Compass w skali 1:50000, kserokpie tej mapy z zaznaczonymi punktami kontrolnymi i ich opisem, informator techniczny i koszulkę tzw. strunówkę do zabezpieczenia mapy przed wilgocią. Punkty należy samodzielnie przed startem przerysować na mapę kolorową, uważając, by nie popełnić błędu. Posiadanie własnej mapy innego wydawnictwa lub w innej skali, jak również urządzenia GPS jest dozwolone, ale moim zdaniem zbędne.
Jakie buty są najlepsze i czy warto brać drugą parę obuwia na zmianę?
Buty powinny być wygodne, mocne, w miarę lekkie i koniecznie rozchodzone. Nie mniej ważne od butów są odpowiednie skarpety. Zapasowej pary butów w plecaku nie polecam, bo to dodatkowy spory balast, skarpety na zmianę, moim zdaniem, warto wziąć, bo ważą niewiele. Krótkotrwałe przemoczenie obuwia i skarpet nie jest groźne. Na nogach buty schną dosyć szybko. Gorzej jeśli przez wiele godzin maszerujemy w strugach deszczu i po kostki w błocie. Tylko, czy zmiana obuwia, na długo wówczas pomoże? Na to pytanie każdy sam musi spróbować sobie odpowiedzieć. Są różne szkoły, ale z moich obserwacji wynika, że ci najbardziej doświadczeni zapasowych butów na plecach nie dźwigają.
Jaka latarka jest najlepsza?
Ręce podczas marszu powinny być w miarę możliwości wolne. Dlatego bezwzględnie polecam latarki czołowe. Do szukania znaków na szlaku turystycznym lub charakterystycznych obiektów w terenie potrzebne jest oświetlenie skupione i o dużym zasięgu, najlepiej halogenowy reflektor. Do patrzenia pod nogi i analizowania mapy wystarcza
w zupełności energooszczędna latarka diodowa. Ideałem jest więc latarka posiadająca możliwość przełączania rodzaju strumienia światła. Dla długodystansowców, szczególnie biegaczy, polecam latarki z zasobnikiem na baterie chowanym do plecaka lub mocowanym do paska. Długotrwałe obciążanie głowy i szyi bywa uciążliwe.
Czy na trasie przewidziany jest przepak?
Nie. Trasa to jedna pętla o długości ok. 100 km bez przepaków. Oznacza to, że wyposażenie potrzebne w czasie marszu trzeba cały czas mieć ze sobą. Nie dopuszczamy też możliwości korzystania w tym zakresie ze zorganizowanej pomocy osób nie biorących udziału w Kieracie, np. podwiezienia wyposażenia lub prowiantu w umówione miejsce. Ten zakaz służy wyrówaniu szans wszystkich uczestników maratonu.
Czy spotkanie ze znajomymi lub z rodziną na trasie maratonu jest zabronione?
Nie zakazujemy spotkań ze znajomymi lub z rodziną na trasie, np. w celu zrobienia pamiątkowej fotki lub kibicowania zawodnikom, jednak, by nie wzbudzać niepotrzebnych podejrzeń, radzimy odbywać te spotkania na punktach kontrolnych w obecności sędziów. Chyba nikt nie chciałby, aby zarzucono mu złamanie regulaminowego zakazu korzystania ze zorganizowanej pomocy tzw. osób trzecich.
Czy i w jaki sposób można na trasie uzupełniać napoje i prowiant?
Na trasie można uzupełniać zapasy napoju i jedzenia w napotkanych sklepach, punktach gastronomicznych oraz na niektórych punktach kontrolnych. Trzeba liczyć się z tym, że nocą sklepy będą zamknięte. Na wybranych punktach kontrolnych w okolicy 1/4, 1/2 i 3/4 trasy, organizatorzy zapewniają możliwość uzupełnienia wody do picia, dodatkowo na półmetku będzie można otrzymać gorący napój.
W jaki sposób liczona jest długość trasy?
Długość tak całej trasy, jak i poszczególnych odcinków pomiędzy punktami kontrolnymi jest liczona po najkrótszych istniejących w terenie drogach i ścieżkach. Nie jest to odległość mierzona po linii prostej. Należy liczyć się z tym, że w zależności od obranego wariantu przejścia pomiędzy punktami kontrolnymi, parametry trasy mogą się różnić od podanych przez organizatora w informatorze technicznym.
Czy osoby, które rezygnują z kontynuowania marszu, są zwożone do bazy?
Transport uczestników maratonu z trasy do bazy zapewniamy tylko w wyjątkowych sytuacjach, np. w razie odniesienia poważnej kontuzji uniemożliwiającej dotarcie o własnych siłach do najbliższego środka transportu lokalnego (PKS, prywatne linie BUS). Osoby kontuzjowane, które nie wymagają natychmiastowej pomocy lekarskiej muszą się jednak liczyć z tym, że na zwiezienie do bazy będą musiały poczekać. Czas oczekiwania może wynosić nawet kilka godzin. Z transportu GOPR korzystamy wyłącznie w razie wypadku lub wystąpienia nagłego groźnego pogorszenia stanu zdrowia zawodnika.
Czy na wszystkich punktach kontrolnych będą sędziowie?
Staramy się, by wszystkie punkty kontrolne miały stałą obsadę sedziowską. Jeżeli nie będziemy w stanie jej zapewnić, stosowne informacje zostaną podane podczas odprawy technicznej przed startem.
Co zrobić, gdy punktu kontrolnego nie ma tam, gdzie powinien być?
Punkty kontrolne są zlokalizowane w charakterystycznych miejscach i nie powinno być przypadków ich błędnego rozstawienia. Może się jednak zdarzyć, że oznaczenie punktu zostało zniszczone przez wandali (PK bez obsady sędziowskiej) lub organizatorzy nie zdążyli rozstawić punktu przed nadejściem pierwszych zawodników. W takich przypadkach należy niezwłocznie skontaktować się telefonicznie z Sędzią Głównym, celem wyjaśnienia sytuacji i uzyskania instrukcji dalszego postępowania. Punkty kontrolne oprócz typowego oznaczenia zawierającego logo imprezy i nr PK, będą dodatkowo oznakowane w sposób utrudniający dewastację. Sposób dodatkowego oznakowania będzie podany na odprawie technicznej.
Czy trasę maratonu można pokonywać biegiem?
Maraton z zasady jest pieszy, ale jeżeli tylko ktoś ma wystarczająco dobrą kondycję, by na tak długim dystansie i w górskim terenie biec, może pokonać biegiem nawet całą trasę. Limity czasowe są jednak wyliczone pod tempo przeciętnego turysty pieszego. Czasy przewidziane na pokonanie poszczególnych odcinków trasy nie odbiegają zasadniczo od podawanych w przewodnikach, a nawet umożliwiają robienie niezbyt długich odpoczynków.
Co grozi uczestnikowi za skorzystanie z "podwózki"?
Korzystanie z tzw. "podwózki" samochodem, motocyklem, rowerem, wozem konnym lub jakimkolwiek innym środkiem transportu jest rażącym złamaniem regulaminu i powoduje dyskwalifikację. Choć liczymy na uczciwość uczestników, staramy się też kontrolować przebieg rywalizacji. Od trzeciej edycji maratonu Kierat, sędziowie są obecni na wszystkich punktach kontrolnych. Jednocześnie patrolujemy okoliczne drogi i szosy. Głównym celem naszych zabiegów jest zapewnienie uczestnikom bezpieczeństwa. Dlatego jeśli tylko któryś z uczestników nie pojawia się w określonym miejscu trasy w czasie, gdy się go tam spodziewamy, fakt ten zostaje przez nas odnotowany. W ten sposób mamy przez cały czas kontrolę nad przemieszczaniem się zawodników od startu aż do mety. Zdarzało się, że ktoś nam na trasie "zginął", ale na szczęście były to odosobnione przypadki i nie były związane z łamaniem regulaminu, ale z pobłądzeniem.
Jeśli macie inne pytania, piszcie na adres:
kierat2004@wp.pl.
Do Waszej dyspozycji jest również "księga gości" na tej stronie.
Andrzej Sochoń
|